Verenigde Naties: In een nacht op de Uganda High school werd de 15 jarige Grace Akallo en 138 van haar vrienden ontvoerd door de rebellengroep Lord Resistance Army (LRA).

Met haar polsen vastgebonden en een geweer tegen haar hoofd, werd Akallo gedwongen om het Uganda forest in te lopen. Op het moment dat ze het bos inliep verloor ze haar geloof omdat ze wist dat er geen kans op overleven was.

Akallo vertelde haar tragische en indrukwekkende verhaal op een bijeenkomst van de VN Veiligheidsraad . Ze was hiervoor uitgenodigd om te vertellen over kinderen in gewapende conflicten om zo duidelijk te maken hoe belangrijk het is om de rechten en belangen van kinderen in gewapende conflicten te beschermen.

De studenten van et Saint Mary's college moesten dagen lopencontinu gevolgd door Zuster Rachele (hoofdonderwijzer van de school). De rebellen vertelden tegen Zuster Rachele dat ze naar huis moest gaan en anders zouden ze haar voor alle kinderen verkrachten en vermoorden. Ze weigerde echter om te vertrekken zonder haar studenten.

Zuster Rachelle is uiteindelijk vrijgelaten met 109 meisjes. Akallo zat niet bij deze groep.

Dodenmars met de kinderen

Tijdens de lange tocht richting Soedan werden kinderen, die niet meer verder konden door vermoeidheid, vermoord. De rebellen gebruikten hiervoor stokken, bijlen, bajonetten of machetes.

Toen Akallo en de overgebleven studenten uit eindelijk in Soedan kwamen, kregen ze allemaal een AK-47.Het werd ze geleerd om het geweer te ontmantelen , schoonmaken en om het weer in elkaar te zetten, maar niet hoe je moest schieten of vechten. Honger zou ze dat wel leren zeiden de LRA commandanten. En dit was zo...

Met veel honger en dorst werden Akallo en honderden andere kinderen verschillende keren het gevecht ingestuurd tegen de Sudan People's Liberation Army (SPLA). Op een gegeven moment is Akallo flauwgevallen en begraven in een ondiep graf. Akallo overleefde dit echter.

Het geweld eindigde niet op het slagveld. Akallo werd gedwongen om de meisjes dood te schieten die aan de avances van de rebellenleiders probeerde te ontsnappen, daarna werd ze steeds weer opnieuw zelf verkracht.

Op 9 April 1997, na 7 maanden van gijzeling, kreeg Akallo eindelijk de kans om te ontsnappen toen een groep rebellen uit zuid Soedan de LRA aanvielen. Akallo rende zo snel als ze kon totdat ze ver weg was van het kamp en het gevecht. Ze heeft 2 weken gelopen en overleefde op bladeren en dauw in de morgen.

Uiteindelijk werd ze gered door dorpelingen uit zuid Soedan. Zij hebben haar overgedragen aan Zuster Rachele en haar ouders.

Lucky one

Akallo zou later slagen voor de middelbare school en daarna zelfs voor de Gordon College. Ze was de eerste uit haar dorp die dit heeft gedaan.

"Ik had het geluk om te kunnen ontsnappen" vertelde ze tegen de Veiligheidsraad. "Maar er zijn er nog zoveel meisjes die op de kans wachten gered te worden. Ik denk nog elke dag aan de vrienden die ik heb moeten achterlaten".

Ieder jaar worden miljoenen kinderen blootgesteld aan de verschrikkingen van een gewapend conflict. Ernstige overtredingen, die zijn gedocumenteerd in het meest recente rapport de VN-secretaris-generaal over kinderen in gewapende conflicten gaan verder dan werving van kinderen.

Voor het eerst roept het rapport de leden van de Veiligheidsraad op om het toepassingsgebied van de VN-beschermingskader ook voor sexueel misbruik, verminking en het vermoorden van kinderen hier in op te nemen.

Zowel secretaris-generaal Ban Ki-moon en de Speciale Vertegenwoordiger van de secretaris-generaal voor kinderen in gewapende conflicten, Radhika Coomaraswamy, vinden de uitbreiding van de VN-toezichtsmechanismen een kritieke en belangrijke stap om zo de daders een zware klap te geven.

Sprekend voor de doodstille leden van in de Veiligheidsraad zei Akallo dat het haar doel is om de wereld te helpen herinneren aan de verhalen van kinderen die nog steeds worden vastgehouden worden door geweldadige groepen.

Het leven van deze kinderen wordt nog steeds geruineerd maar uiteindelijk hoopt ze dat ook hun toekomst veilig is.

"Er is hoop"zei ze "omdat ik geloof dat de raad zal optreden"

bron: The Manila Times